Zastosowanie odpowiedniego płynu chroni instalację przed korozją, osadami i zamarzaniem, przedłużając jej żywotność nawet o kilkanaście lat. Płyn do instalacji co to niezbędny element systemu grzewczego – jego skład chemiczny neutralizuje działanie tlenu, stabilizuje pH i zapobiega tworzeniu kamienia kotłowego. Właściwy wybór zależy od typu kotła, materiałów instalacji oraz warunków eksploatacji.
Dlaczego woda sama w sobie nie wystarcza w instalacji grzewczej?
Woda prowadzi do korozji elementów metalowych. W kontakcie z tlenem tworzą się tlenki żelaza, które osadzają się na wymiennikach ciepła i zmniejszają ich sprawność. Kocioł zużywa więcej energii na osiągnięcie docelowej temperatury.
Efekty degradacji instalacji:
- osady w rurach zwężają ich światło, ograniczając przepływ;
- kamień kotłowy na wymiennikach obniża wydajność o 20–30%;
- korozja powoduje mikrouszczelnienia prowadzące do wycieków;
- zawory termostatyczne zatykają się cząstkami zanieczyszczeń.
Kotły kondensacyjne są szczególnie wrażliwe na jakość czynnika roboczego. Wymienniki wymagają stabilnego pH oraz braku substancji tworzących osady.
Jakie funkcje spełnia profesjonalny płyn w systemie ogrzewania?
Inhibitory korozji tworzą na powierzchniach metalowych warstwy ochronne blokujące dostęp tlenu. To eliminuje rdzę w rurach oraz zapobiega korozji wymienników. Skuteczność utrzymuje się przez minimum 5 lat.
Funkcja antyosadowa polega na wiązaniu jonów wapnia i magnezu odpowiedzialnych za kamień kotłowy. Płyny do instalacji COzawierają związki sekwestrujące, które utrzymują minerały w rozpuszczeniu, uniemożliwiając ich wytrącanie.
Ochrona przeciwzamrożeniowa oparta jest na glikolu etylenowym lub propylenowym, który obniża temperaturę krzepnięcia do –25°C lub –35°C. Kluczem jest odpowiednie stężenie – zbyt niskie nie zabezpieczy przed mrozami, zbyt wysokie pogarsza właściwości termiczne.
Składniki stabilizujące pH zapobiegają korozji wywołanej przez kwaśne lub zasadowe środowisko. Optymalne pH w instalacji c.o. mieści się w zakresie 8,0–9,5.
Którą specyfikację płynu dopasować do własnego systemu?
Typ kotła determinuje wymagania wobec parametrów chemicznych. Kotły kondensacyjne wymagają preparatów niskotlenowych z dodatkami przeciwpiennymi. Kotły gazowe dopuszczają szerszą gamę produktów z funkcją antykorozyjną.
Materiały konstrukcyjne instalacji:
- systemy miedziane potrzebują płynów bez azotanów i amin;
- instalacje stalowe wymagają wzmocnionych inhibitorów przeciwrdzewnych;
- układy z aluminium nie tolerują środków o pH powyżej 9,5;
- instalacje wielomateriałowe potrzebują płynów uniwersalnych.
Warunki eksploatacji definiują wymagane właściwości. W budynkach całorocznych z ogrzewaniem podłogowym wystarcza płyn bez ochrony przeciwzamrożeniowej. Obiekty sezonowe mogą wymagać płynu do instalacji CO – taki znajdziesz na przykład tutaj: https://afriso.pl/katalog-produktow-afriso/i-1-wyposazenie-kotlowni-i-zrodla-ciepla/i-1-18-plyny-do-instalacji.
Pamiętaj, że objętość instalacji wpływa na wybór formy produktu. Małe systemy do 150 litrów można napełnić gotowym płynem. Większe instalacje wymagają koncentratów rozcieńczanych wodą.
Jak prawidłowo wprowadzić płyn do działającego systemu?
Przygotowanie rozpoczyna się od spuszczenia starego czynnika i płukania wodą demineralizowaną pod ciśnieniem. W systemach zaniedbanych konieczne jest zastosowanie płynu czyszczącego.
Rozcieńczanie koncentratu wymaga przestrzegania proporcji określonych przez producenta. Stosunek koncentrat-woda określa temperaturę krzepnięcia – standardowo 1:1 zabezpiecza do –25°C, a 1:0,7 do –35°C.
Napełnianie odbywa się przez zawór dolotowy przy pomocy pompy lub z sieci wodociągowej. Powolne wprowadzanie płynu z jednoczesnym odpowietrzaniem przez zawory.
Po napełnieniu przeprowadza się kontrolę szczelności przy ciśnieniu 1,5–2,0 bary. Kluczowe jest uruchomienie kotła i pompy, co zapewnia równomierne rozprowadzenie płynu. Przez pierwsze 48 godzin należy kilkakrotnie sprawdzić ciśnienie i uzupełnić ubytki.
Tagi
Udostępnij artykuł